او چه بی شرم است

او که گرد نسیان

در هوای یادهامان پاشیدست

دستی پنهان !!!

عبای شبرنگ ظلمت را بر او پوشاندست

بچه گربه ام خوابیدست !!!

چشمان تبدارش

این وجدان های بیدار

آنچنان شبچراغی بر دار

تابیدست !!!

پ ن : از سر دلتنگی ِ گذشتگان ، شاید برای آرامگاه ک و ر و ش ک ب ی ر !!!